مدیر محترم ، به نظر من نگران کننده است که سیاست امروز ایتالیا بسیار مراقب مانورهای دولتی و پارلمانی است و در عوض یک واقعه بسیار مهم تاکنون تقریباً مورد توجه قرار نگرفته است. از اول دسامبر سال 2020 ، ایتالیا ریاست سالانه G20 را به عهده گرفت ، مجمع کشورهایی که 60٪ از جمعیت و بیش از 80٪ از تولید ناخالص داخلی جهان را نشان می دهند. برخی بر این باورند که ریاست نهادهایی از این دست تنها یک اقدام رسمی است که در نتیجه آن اجلاس سران دولت ها و دولت ها و وزرا برگزار می شود. این فقط تا حدی درست است ، بستگی به وزن سیاسی کشوری که برای ریاست جمهوری فراخوانده می شود و توانایی استفاده از آن برای ایجاد تأثیر در متن روابط بین الملل.

پس از سه بار ریاست جی 7 ، سپس جی 8 (من تنها رهبر سیاسی در طول تاریخ با این برنامه درسی هستم) ، می توانم شهادت دهم که – از طریق یک سیاست مشخص اتحاد و بالاتر از همه با دیدی آگاهانه و واقع بینانه از ارزشها و منافع ما در سناریوی سیاسی و اقتصادی بین المللی – نقش ریاست جمهوری یک لبه رسمی رسمی نیست. یک فرصت منحصر به فرد برای کمک به تعیین چشم انداز جهان در یک مرحله از تغییرات بزرگ. البته ، از آنجا که اینها فقط اهداف غیر واقعی نیستند ، لازم است تعامل م –ثر – در سطح چند جانبه و دو جانبه – با بازیگران اصلی جهان برقرار شود. نخست ، ریاست جمهوری جدید ایالات متحده و در اینجا ایتالیا باید مایل به ایجاد یک پل تازه برای گفتگو بین دو طرف اقیانوس اطلس ، افزایش و بهبود سطح درک متقابل و همکاری بین اروپا و ایالات متحده باشد. در این رابطه ، اگر برخی موفقیت های مهم ریاست جمهوری ترامپ در مسائل بین المللی قابل انکار نباشد ، باید گفت که دولت بایدن یک رویکرد چند جانبه را با مشارکت اروپا و ایالات متحده تسهیل می کند. البته ، دوستی و هماهنگی با ایالات متحده همیشه ، صرف نظر از دولت ایالات متحده ، سنگ بنای سیاست خارجی ما بوده است ، البته با یک تعهد قوی به ادغام اروپا ، به طور فزاینده ای مبتنی بر امنیت ، رفاه و همبستگی بین کشورهای عضو. و مردم مربوطه آنها.

در این زمینه ، من همیشه با اعتقاد راجع به ایجاد یک نیروی دفاعی مشخص و مفصل اروپایی فکر کرده ام.، یکپارچه شده و جایگزینی برای اتحاد آتلانتیک نیست. روسای جمهور دموکرات و جمهوری خواه ، از بوش تا اوباما ، همیشه به ما یادآوری کرده اند که اگر اروپایی ها در درجه اول مصرف کنندگان امنیت با هزینه متحد آمریکایی خود باقی بمانند ، ایالات متحده نمی تواند تنها تولید کننده امنیت جهانی باشد.

البته ، ریاست G20 این موفقیت را به ما می دهدبه برای ترویج هماهنگی نزدیک بین اتحادیه اروپا ، ایالات متحده ، فدراسیون روسیه و سایر قدرت های جهانی و منطقه ای به منظور مقابله بهتر – نه تنها ، واضح است ، همه گیر – بلکه مهمتر از همه مهمترین مسائل جهانی ، مانند روابط اقتصادی و تجاری ، محیط زیست و انرژی ، توسعه پایدار ، مبارزه با نابرابری ها و شمول اجتماعی باید از طریق رشد فقیرترین مناطق جهان حاصل شود و بیش از همه ، در تضاد با اهداف توسعه طلبانه چین است ، و به دنبال اقدامات مشترک و متعادل و نه منفرد دوجانبه است. رویکرد و توافق با جمهوری خلق چین.

G20 همچنین به عنوان یک سوراخ ایده آل عمل خواهد کرد به طور خلاصه موضوعات اصلی مربوط به امنیت بین المللی و مبارزه با تروریسم به خاورمیانه – جایی که مسئله ترویج و تقویت روند تاریخی صلح و همکاری بین اسرائیل و برخی کشورهای اسلامی است – و به ویژه لیبی. در مورد لیبی ، ما باید تلاش کنیم تا به تکه تکه شدن آن ، که همچنین به یک بحران انسانی بزرگ و افزایش مهاجرت از کشورهای همسایه کمک کرده است ، پایان دهیم. لیبی که در چند صد کیلومتری سواحل ما واقع شده است ، به یک میدان جنگ بین منافع و تأثیرات مختلف اقتصادی ، ژئوپلیتیکی و حتی نظامی تبدیل شده است و امنیت نه تنها ایتالیا بلکه حوزه دریای مدیترانه و مناطق جغرافیایی همسایه را تهدید می کند. . با ریاست جمهوری G8 به رهبری من در سال 2009 ، ما ابتکاری را تلفیق کرده ایم که امروز بیش از هر زمان دیگری مهم است: گفتگوی نزدیک (تماس با ما برای افراد داخلی) با آفریقا ، که رهبران اصلی آنها اکنون باید حتی بیشتر متعهد به مشارکت در راه حل های جهانی باشند که ذکر کردم ، تأکید مجدد آفریقا به عنوان یک فرصت به جای یک مشکل برای جهان در آینده نزدیک.

ما در حال رسیدن از یک سال وحشتناک هستیم، برای ایتالیا و کل جهان ، اما فقط با چالش های بین المللی قاطع که پیش بینی انتشار تدریجی واکسن ها و اثر پیشگیرانه آنها بر روی جمعیت کره زمین است ، آغاز شد. بنابراین ما برای مدت طولانی به مبارزه دشوار و پیچیده علیه Covid-19 متعهد خواهیم بود ، جنگی که باید با پشتکار ، شجاعت و همکاری از طرف همه مواجه شود. ما در سالی که تازه آغاز شده گام های اساسی را در پیش داریم که آینده ما را تعیین خواهد کرد ، به ویژه برای نسل های جدید ، با هدف تخصیص و استفاده از منابع قابل توجهی که توسط صندوق بازیابی به کشورهای مختلف اروپا اختصاص داده شده است. این فرصتی است که ما ایتالیایی ها کاملاً نباید آن را از دست بدهیم ، زیرا این بی نظیر است ، همانطور که رئیس جمهوری در پایان سال در سخنرانی خود به درستی تأکید کرد. با صندوق بازیابی و سایر ابزارهای ارائه شده در پاسخ به بیماری همه گیر (از شبکه بهداشت و درمان تا صندوق مطمئن برای افرادی که در معرض خطر از دست دادن شغل خود هستند ، تا مداخله بانک مرکزی اروپا برای تضمین بدهی های دولتی) ، اروپا نشان داده است که شما می دانید چگونه برای ارائه یک پاسخ مناسب و پشتیبانی برای یک شرایط اضطراری مشترک.

مهم است زیرا آن را مسلم تصور نمی کردند. اما متأسفانه ، اتحادیه اروپا ضمن ارائه این مدرک بلوغ ، در ابتدای سال جدید عضوی بسیار مهم از آن یعنی انگلیس را از دست داد. Brexit به واقعیت تبدیل شده است و مطمئناً باید به انتخاب آزاد انگلیسی ها احترام بگذاریم. لندن در خارج از اتحادیه برای اروپا حیف است ، همانطور که برای خود انگلیسی ها نیز حیف است. اما دقیقاً به همین دلیل است که سال تازه افتتاح شده باید به ایجاد روابط تازه و نه کمتر ثمربخش – بدون توجه به مشکلات اولیه اجتناب ناپذیر – با دوستان انگلیسی ما اختصاص یابد. از این نظر ، توافق نامه ای که در موارد شدید از خطر وحشیگری جلوگیری می کند هیچ معامله حداقل یک نقطه شروع خوب است. قفل می کنم بنابراین ، ریاست جمهوری G20 ما ، که در طول سال جدید ادامه خواهد یافت ، نه تنها برای بازگرداندن نقش بین المللی قوی که تقریباً طی ده سال حکومت به آن داده ایم ، بلکه بیش از همه برای هدایت دموکراسی های جهان ضروری خواهد بود. برای مهار قدرت چین ، تقویت تحول دموکراتیک آن و ارتقا. همکاری اقتصادی عادلانه.

همانطور که می بینید ، مضامین موجود روی فرش بسیار زیاد است، سیاست خارجی برای یک کشور بزرگ موضوعی است که باید همه را تحت تأثیر منافع ملی و دیدگاه مشترک ارزشها ، صرف نظر از اختلاف در همسویی ، تحت تأثیر قرار دهد. شاید بین بررسی دولت و آشفتگی مجلس ارزش داشته باشد که کمی بیشتر به آن توجه کنیم.

6 ژانویه 2021 (تغییر از 6 ژانویه 2021 | 22:01)

© پخش مجدد ذخیره شده است



دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *