حیوانات و کلبه ها بئاتریس می گوید که دوست دارد این کار را در زندگی انجام دهد: در کوه با گله خود زندگی کنید. او حتی بیست سال سن ندارد و بیش از دو سال است که به دنبال رویایی می رود که بوی بیدار شدن در سحر ، بوی یونجه ، بز ، بره ، گاو دارد … اکنون او شخص مرجع 82 بز بزرگ شده تا چند روز پیش توسط آگیتا ایده وزوز، این کارآفرین در خانه خود در Frasilongo ، دره موچنی ، در کوههای ترنتینو کشته شد. آگیتو از اول ژانویه 43 ساله می شود. او از آدیس آبابا ، اتیوپی فرار کرد ، و موفق شد – به عنوان پناهنده و در 8000 کیلومتری سرزمین خود – زندگی خود را با بز شاد، یک شرکت ارگانیک است که پنیر و کرم های آرایشی تولید می کند. او در 29 دسامبر به زندگی خود پایان داد – جعل شده تا مرگ – در دست مردی که به او کمک کرد و پیشنهاد کار داد.

بنابراین اکنون بئاتریس زوت ، متولد 2001، برای مراقبت از بزهای نژاد لکه دار ، که Agitu می خواست آنها را از انقراض و حملات خرس نجات دهد. بئاتریس – برای همه Bea – می گوید یکی از چند روز گذشته تلفنی دریافت کرده است. آنها از من پرسیدند: شما می خواهید از بزها مراقبت کنید تا زمانی که تصمیم بگیرید چه کاری انجام دهید؟ تصور کنید … این دقیقاً همان چیزی است که من می خواهم انجام دهم. بلافاصله گفتم: بله ، البته من می خواهم! آگیتو دوست مادرش آنتونلا بود و بئاتریس به محض ورود به دره با او ملاقات کرد. من خیلی دوست دارم در اینجا در شرکت او بمانم و کار کنم ، او جرات خواب دیدن دارد ، اما مشخص خواهد شد که خانواده تصمیم می گیرند. در حال حاضر ، بررسی کنید که بزها آب و غذا دارند و اصطبل که آنها در آن زمستان می گذرانند (در شهرداری فیروزو) تمیز باشد. هر روز بیا دو بار به آنجا صعود می کند ، راه خود را از بین برفها باز می کند ، بسته های یونجه را آماده می کند ، بررسی می کند که آیا همه بزها خوشحال هستند همانطور که به اسم شرکت تاسیس شده توسط آگیتو دیکته شده بود ، و سپس در پایین دست به خانه خود در Pergine Valsugana بازگشت. وی توضیح می دهد در این مدت ، آنها کار زیادی نمی کنند.


آنها نباید به دلیل شیری که درست می کنند دوشیده شوند وقتی بچه وجود دارد ، یعنی بعد از چند هفته بیش از نیمی از آنها باردار هستند و باید بارداری و زایمان به خوبی کنترل شود تا همه چیز خوب پیش برود. مطمئناً آنها را تنها نمی گذارم ، مدیون آگیتو هستم که همیشه با عشق و تنها آنها را تماشا کرده است. او یک زن خوش مشرب ، مستقل و توانمند بود ، او در اینجا دره یکی از ما شده بود. او همچنین به این گویش صحبت می کرد …. برای پرورش رویای کشیش شدن ، بی از مدرسه هنری که تحصیل کرده بود (من اکنون تحصیلاتش را رها کردم) را ترک کرد و برای اولین بار به سوئیس ، سپس در وال داستا رفت و سال گذشته ، در دره های خود در ترنتینو: در مزرعه عمویش Plecn ، در قلب دره موچنی (در همان کلبه ای که آگیتو قبل از افتتاح شرکت خود کار می کرد). من هیچ وقت کوه را ترک نمی کنم ، بئاتریس قسم می خورد.

من همیشه در تماس با حیوانات و طبیعت بوده امنمی توانستم طور دیگری زندگی کنم. چوپان های پدربزرگ و پدر، او با نان و گله بزرگ شد. او می گوید ، وقتی من آمدم ، پدرم از قبل حیوانات را فروخته بود ، اما پدربزرگ من بود كه خودش را داشت و پدر من همه چوپانان منطقه را می شناخت. از کودکی خوشبختی من تماشای ریشه حیوانات بود. علی رغم سن کم ، دنبال زندگی چوپان آرزوی قدیمی اوست. بیا می گوید که او همیشه می دانست که می خواهد فقط این کار را انجام دهد ، اما به خصوص ، یک روز چهار سال و نیم پیش متقاعد شد ، وقتی چوپانی یک بره زخمی و رها شده را به او سپرد. شانه و پای او شکسته بود و مجبور شد برای تغذیه او پستانک بدهند. او را به خانه بردم ، پاهایش را تقسیم کردم ، به او غذا دادم و بیرون آمدم. اسم او فرش است ، او هنوز اینجا است و با من است.

5 ژانویه 2021 (تغییر از 5 ژانویه 2021 | 22:40)

© پخش مجدد ذخیره شده است



دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *