دو ساعت شورای وزیران چهار روز تأخیر به دنیا می آورد در افتتاح دبیرستان ها. چند ساعت قبل از این تصمیم ، مناطق سفید احتمالی اعلام شد که در آنجا ، همانطور که از نامش پیداست ، عفونت عملاً وجود ندارد. هماهنگ کننده کمیته علمی و فنی آگوستینو میوتسو امیدوار است که طی نیم ماه منحنی را کاهش دهد ، اما همه ما منتظر حضور در منطقه زرد از روز دوشنبه هستیم. در همین حال ، شاخص های اصلی اپیدمی چیز دیگری می گویند و عفونت های روزانه بیش از ده هزار نفر است. غلبه بر برخی از قله های سردرگمی در ماه های اخیر غیرممکن به نظر می رسید ، اما ما موفق شدیم. مهمتر از همه ، تحریف اصل علیت منحصر به فرد است: ما مجبور می شویم اطلاعات اساسی تصمیمات را از خود تصمیمات استخراج کنیم و نه برعکس. موقعیتی هرگز ارائه نمی شود و به عواقب خاصی منجر می شود. معیارها هرگز روشن نمی شوند و بنابراین اقدامات مشخص می شوند. چرا دبیرستان ها در 11 ژانویه افتتاح می شوند و در هفتم نه؟ و چرا در آن زمان 18 فوریه یا 1 فوریه نیست؟ چرا فرضیه حضور 50٪ به جای 75٪؟ این سناریوها با کدام پیش بینی از کدام مدل تدوین می شوند؟ عناصر واقعی چیست و چه عناصر تفسیری چیست؟

چیزی که ما احساس شرط بندی می کنیم – اما شرط بندی این است که CTS و دولت است تعطیلات کنونی را به عنوان جعبه ای بسته بدانید که از آن چیز کمی بیرون می آید: فروپاشی عفونت ها (همانطور که داده های تحرک نشان می دهد) یا افزایش آنها (از ترس حتی کاهش اجتماعات خانوادگی و عدم کنترل انزوای امانت دارانه قانونی) ، یا شاید یک فلات دموکراتیک باشد. آنها هیچ ایده ای ندارند زیرا قوانین به گونه ای ساخته شده اند که نمی توانند آن را داشته باشند. بنابراین منتظریم و براساس آنچه که خواهد بود ، عمل خواهیم کرد.

در میان این مذاکرات کمی بد تاریخ باز کردن ، و در این آخرین زمان قرمز ارزش استفاده از آن را دارد تا حداقل حداقل سفارش را امتحان کنید. در وهله اول تشخیص و متأسفانه ، عدم اطمینان در تصمیم گیری در مورد دبیرستان ها عدم اطمینان علمی را تشکیل می دهد که اساس آن است. در تاریخ 30 دسامبر ، انستیتوی عالی بهداشت گزارش گسترده ای در مورد فراوانی همه گیر در مدارس منتشر کرد ، می توانیم فرض کنیم که بحث نهادی چند ساعت گذشته پیرامون همین موضوع باشد. جای تأسف است که شواهد اندکی در این گزارش ظاهر می شود: 3173 شیوع مستند ، ظاهراً به محیط مدرسه نسبت داده می شود ، که حدود 2٪ از کل را تشکیل می دهد. گردش خون در بین نوجوانان به طور قابل توجهی گسترده تر از کودکان است (اما ما از ماه آوریل به این موضوع مشکوک بودیم). Rt ، که با افتتاح دبیرستان کمی افزایش می یابد ، اما شاید نه خیلی زیاد ، اما شاید به اندازه کافی برای فکر کردن باشد ، به خصوص اگر ما اجتماعی بودن خود را با مقادیر Rt بازی کنیم ، همیشه به طور خطرناکی نزدیک به آستانه حساس است. اما طبق خود گزارش ، آتش سوزی در مدارس دست کم گرفته شده است و ما نمی دانیم که تعداد این آتش سوزی ها چقدر است. مطالعات اپیدمیولوژیک مربوط به مدرسه ایتالیا ضعیف و متناقض است ، مطالعات خارجی در شرایطی انجام می شود که مقایسه آنها دشوار است و در هر صورت گاهی نتایج معکوس می دهد. پذیرش آن دشوار است ، اما امروز ، ژانویه 2021 ، ما در وضعیت آگاهی نسبت به انتقال در میان جوانان هستیم ، تفاوت زیادی با فرضیاتی که در بهار داشتیم.

هنوز هم ، صحبت در مورد عدم اطمینان علمی یک چیز کامل نیست ، زیرا عدم اطمینان ما در مورد عفونتهای مدارس بسیار کمتر از حد جدی است. دلایل خاصی برای آنچه در ماههای اخیر انجام نشده است ، هنگامی که امکان فعال سازی یک سیستم نظارت بر مدار همگن و همه جانبه وجود دارد ، با اکران فیلم که بسیاری خواستار آن بودند. سیستمی کاملاً متفاوت از دست و پاگیر ، ناقص و نادرست ، که امروزه داده های کمی و بی فایده ای به ما می دهد. بنابراین ، تقاضای جمع آوری ، تصفیه و شفافیت داده ها ، همراه با دادخواست هایی که توسط دانشمندان ، روزنامه نگاران و سایر شهروندان امضا شده است ، یک مطالعه علمی نبود ، اما شاید امروز به خوبی درک شده باشد.

همه اینها باید به عنوان هشداری در مورد وجود گزینه B117 باشد. اطمینان های مبهمی که به ما داده شده طعم کسل کننده و مشکوکی از دیگران دارد که در گذشته دریافت کرده اند. حقیقت: ما از انتشار واقعی نوع در قلمرو خود نمی دانیم ، نوعی که به یاد داشته باشیم ، به نظر می رسد تأثیر قابل توجهی در میزان آلودگی دارد و می توانم – تأکید می کنم ، می تواند – حتی ناقلین موثرتر کودکان باشد. و دوباره توزیع آن را به دلیل کمبود اطلاعات نمی دانیم. در حقیقت ، برای درک اینکه آیا موضوع مثبت ناقل یک نوع است یا خیر ، باید ژنوم ویروسی حاصل از سواب را توالی یابی کرد. اما در ایتالیا تعیین توالی در موارد بسیار کمی انجام می شود. طبق اطلاعات عمومی ، حدود نیمی از درصد سفارش فرانسه و آلمان. یک پنجم ایالات متحده یک سنت انگلیسی. برای دانستن اینکه کدام یک از انواع وجود دارد ، چقدر گسترده است و کجا ، قبل از اینکه در صورت ما منفجر شود ، باید موارد بیشتری را توالی دهیم. در عوض ، ما تقریباً نسبت به جهش ویروس کور هستیم. کار دیگری که شناخته شده بود اما انجام نشد.

در حال حاضر ، همان اندکی که می دانیم و چیزهای زیادی که نمی دانیم متأسفانه ، آنها به ما می گویند که مانترا وزیر آزولینا ، مدارس مکان های امن و بدون هیچ پایه واقعی هستند. از آنجا که مدرسه در سطح اپیدمیولوژیک معنای بسیار بیشتری از محیط کلاس دارد ، جایی که همه متشکل و ماسک هستند ، این بدان معنی است که بیش از محیط ساختمانی است که در آن برگزار می شود. در موارد مختلف ما قادر به سازماندهی ، حتی درک این سحابی پیچیده نبوده ایم ، بنابراین ما همیشه مجبور می شویم راه احتیاط را انتخاب کنیم. مخصوصا برای دبیرستان. تا زمان؟ معیار گمشده در بحث عمومی ممکن است به شرح زیر باشد: یک دبیرستان بدون پیگیری عملکرد مجاز به شرکت در مدرسه نیست. بستن چشم به راحتی خطرناک است. یک انگیزه اضافی برای بازیابی سیستم نظارت که به نظر می رسد از ابتدای کار واکسیناسیون پشتیبان گرفته است ، گویی تنها با فشردن دندان می توانیم به ایمنی گله دست پیدا کنیم.

با این وجود ، وزیر آزولینا با اصرار خود به نکته مهمی اشاره کرد ، یا اینکه قربانیان برنامه ریزی شده برای اختلال عملکرد جمعی ، دوباره دختران و پسران دبیرستانی هستند ، همانهایی که بیشترین مدت شاهد روال ، تحصیلات و اجتماعی خود هستند. و این در حال حاضر به وضوح رنج می برد. به همه آنها ، در حالی که تلاش می کنیم مقداری کنترل کنیم ، حداقل تعمیرات را مدیون هستیم. یک استراتژی جایگزین که بهتر از این ناپیوستگی نگران کننده است ، بهتر از راه حل های پیشینی و همه یا هیچ.

5 ژانویه 2021 ، 22:21 – تغییر در 5 ژانویه 2021 | 22:22

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *