“آیا ما از جهانگردی و رویدادها زندگی خواهیم کرد؟” وقتی این ایده ها را می شنوم ، می لرزم. در پیدمونت ، صنعت کامپیوتر و نرم افزار ، سپس راه آهن ، شیمی ، پزشکی پزشکی ، الکترونیک را از دست دادیم. اکنون ما نمی توانیم اتومبیل ، کامیون و وسایل نقلیه تجاری را نیز از دست بدهیم. اگر ایوکو برود ، دیگر چیزی باقی نمی ماند. به جز لوکس بودن ». جورجیو گاروزو ، 82 سال پیش در پائسانا ، در منطقه كونئو متولد شد ، مدیر ارشد است كه حماسه بزرگ صنعت كشش در تورین را به بهترین وجه تجسم می بخشد ، وقتی تجارت ایتالیا طعمه نیست بلکه شکارچی شرکتهای خارجی است. قبل از “ریشه کن کردن نئو” در بخش الکترونیک Olivetti (حق چاپ Vittorio Valletta) ، که از رایانه ها و نرم افزارهایی ساخته شده و توسط Ge توسط آمریکایی ها فروخته شده بود ، تبلیغ شد ، وی در تولید Mainframes ، رایانه های بزرگ شرکت داشت.

“پس از فارغ التحصیلی در مهندسی ، 24 پیشنهاد شغلی دریافت کردم و ابتکاری ترین شرکت در جهان را انتخاب کردم ، Olivettبر. من نمی دانستم که شرکای جدید او به زودی او را می کشند. ” در دهه 1970 ، پس از تجربه حضور در جیلاردینی ، با کارلو دی بندیتی به فیات پیوست. “او به عنوان یک مهندس جوان ، یک صنعتگر بزرگ ، یکی از بهترین ها در کشور ما بود ، سپس کمی در امور مالی و سیاسی گم شد.” دی بندیتی فقط 100 روز با فیات رانندگی می کند ، در حالی که گاروزو 20 سال در آنجا می ماند. در دفاتر کورسو مارکونی ، او مدیر کل فیات بود وقتی فیات 300000 کارمند داشت. “وکیل؟ کمی در مدیریت زیرک بود. اومبرتو آنیلی استعداد راه اندازی مجدد شرکت را داشت ، متأسفانه همه مانع او شدند ، خصوصاً کوکا و رومیتی.” گاروزو مدیری است که در ایجاد Comau ، امروز اولین گروه اتوماسیون صنعتی ایتالیا ، سهیم بود. و سپس ، به عنوان مدیرعامل Iveco ، او تبدیل شرکت به یک شرکت چند ملیتی را هدایت کرد: او شرکت های رقابتی در انگلیس ، هند و اسپانیا و NH را از فورد خریداری کرد و Cnh را به دنیا آورد ، که چینی های فاو امروز دوست دارند. داستانها: “امروز من فقط در مورد فروش می شنوم. از مگنتی مارلی تا ایوکو. و هیچ کس چیزی نمی گوید. اما آیا ما واقعاً قصد داریم به جوانان با جهانگردی شغل بدهیم؟”

مهندس گاروزو ، چه تأثیری باعث می شود شما بخوانید که Iveco می تواند چینی شود؟
“ما آن را متوجه شدیم. ایوکو آخرین قلعه صنعتی منطقه است. من دلایل بازار را که منجر به جستجوی مشارکت می شود ، مانند دلیل FCA با Psa ، می دانم ، اما فروش یک قهرمان ملی به یک شرکت خارجی برای سیستم کشور و پیدمونت یک درام است. در دهه 1980 ، وقتی من مسئولیت Iveco را به عهده گرفتم ، این شرکت روزانه یک میلیارد ضرر می کرد. هفت سال بعد ، با سیاست تجمیع و رشد داخلی ، ثابت کردیم که با درآمد سالانه 90 میلیارد نفر ، گروه پیشرو در اروپا هستیم. انجام تجارت امری ارادی است.

دولت در پایتخت آلیتالیا و ایلوا سابق مداخله می کند. ماشین و کامیون ها در پس زمینه باقی مانده اند. آیا تمایلی برای راه اندازی مجدد بخش خودرو وجود ندارد؟
“به طور كلی توجه كمی به تجارت و تقریباً انزجار از صنعت وجود دارد. شاید کسی به فکر گذران زندگی از طریق گردشگری و رویدادها باشد. اما وقتی این ایده ها را می شنوم ، به خود می لرزم. بدون صنعت ، سیستم دولت برهنه است. به خصوص که صنعت گردشگری در حال حاضر در دست زنجیره های بزرگ خارجی است. ما چه مانده ایم؟ ما می توانیم در سفره های گردشگران خدمت کنیم. بیشتر از این ”

Iveco ممکن است صاحبان خود را تغییر دهد ، اما از بین نمی رود.
“چند کارخانه باقی خواهد ماند. اما دانش و طراحی از بین خواهد رفت. گول نخوریم. و این پیش از این نیز اتفاق افتاده بود. این یک استثنا نخواهد بود.

به نظر شما سهامداران باید به جای فروش ، سرمایه گذاری کنند؟
“من 25 سال خارج از گروه فیات هستم. من به خودم اجازه قضاوت نمی دهم. مارکیونه با کرایسلر معجزه کرد ، اما شاید او خیلی دیر رسید. تاریخ ما راهی پر از فرصت از دست رفته باقی مانده است. از اولیوتی ، که الکترونیک و بنابراین آینده خود را رها کرد ، تا فیات در دهه 1980 ، که نتوانست پروژه های صنعتی کل را توسعه دهد. شاید بتوان با کارلو دی بندیتی در راس این کار را انجام داد. اما او قدرت و اراده ای برای ادامه کار نداشت. رومیتی یک سرمایه دار خالص بود و علاقه ای به صنعت نداشت. وکیل مانند یک وارث رفتار می کرد و نفوذ کمی داشت. و امبرتو آنیلی اگرچه از نظر شخصیتی ناامن بود ، اما ویژگی های بسیاری داشت ، اما هرگز اجازه سلطنت نداشت. فرصتهای از دست رفته که برنخواهند گشت ».

از کجا شروع کنیم؟
“امروزه ما در مورد چیزی جز صندوق بازسازی صحبت نمی کنیم. من فقط بدهی هیولایی می بینم که بدون پروژه های واقعی توسعه ، بر دوش جوانان باقی خواهد ماند. دولت فرانسه سهامدار Stellantis خواهد بود. اگر کارخانه ها و دفاتر طراحی وجود داشته باشد که باید تعطیل شوند ، این فراتر از آلپ نخواهد بود. تورین برای نوآوری تلاش می کند ، اما بدون صنعت هیچ فناوری وجود ندارد.

بنابراین فقط شهری برای ثروتمندان وجود دارد که از درآمد و گردشگران رونق می گیرند؟ “پیمونت یک سرزمین عجایب است. این تنها قلمرو در جهان است که برای ایجاد کشوری که پس از آن در حاشیه باقی مانده است ، خون و پول خرج کرده است. اما به لطف صنعت دوباره راه اندازی شد و موتور معجزه ایتالیا است. حال سعی کنیم حاشیه صنعت نشویم.

11 ژانویه 2021 | 08:31

© پخش مجدد ذخیره شده است



دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *