نخست نشینی از یک پستاندار دیگر به ارث رسیده است. آن مخزن بزرگ منطقه پسماند رادیواکتیو و اولین قطعه ایتالیا ، در سال 1955 ، برای آغاز یک ابتکار صنعتی در حوزه هسته ای ، که ده سال بعد منجر به احتراق راکتور نیروگاه Trino Vercellese شد . این توضیح می دهد که 73.5 درصد از کل پسماند رادیواکتیو ایتالیا در پیدمونت است. اینها یادگارهای فصلی است که از اواخر دهه 1950 آغاز شد و پس از فاجعه چرنوبیل در سال 1987 بایگانی شد. محصول حضور منطقه ای چهار سایت هسته ای: نیروگاه انرژی Enrico Fermi ، در واقع Trino ، و سپس میدان های Eurex و Avogadro در Saluja ، همچنین در منطقه Vercelli ، برای پایان دادن به شرکت Fabbricati nukleari Bosco Marengo) ، از آنجا از سال 1973 تا 1995 ، سوخت برای کارخانه های ایتالیا ، بلکه همچنین برای برخی از راکتورهای خارجی منتشر شد.

نقل مکان به فرانسه

میراث این حضور بی نظیر: زباله های رادیواکتیو ، که “به طور موقت” در چهار سایت Piedmontese ذخیره می شوند در انتظار ساخت مخزن ملی با قول طولانی مدت (کار برای شناسایی مناطق از سال 2014 انجام شده است). در گزارشی از آژانس حفاظت از محیط زیست منطقه ای آمده است: “تمام گیاهان پیدمونتسی میزبان رسوبات موقت زباله های رادیواکتیو جامد هستند و در مورد کارخانه Eurex در سالوجا ، پسماندهای مایع است.” این باعث می شود که پیمونت با بیش از هفتاد درصد زباله و تقریباً تمام سوخت هسته ای تحت تابش ، “رادیواکتیو” ترین منطقه در ایتالیا باشد. “به طور خاص ، بر اساس آخرین گزارش منطقه ای در مورد وضعیت محیط زیست ، بیشترین میزان پسماند رادیواکتیو ، زباله های مایع سطح بالای ذخیره شده در کارخانه یورکس است که برای درمان در کارخانه Cemex برنامه ریزی شده و هم اکنون در حال انجام است. ساخت و ساز ». در عوض ، سوخت هسته ای که هنوز در Piedmont تحت تابش قرار دارد ، در محل دفن زباله Avogadro ، همچنین در Saluja و همیشه در یک منطقه ذخیره می شود – همانطور که سالهاست محیط بانان آن را محکوم می کنند – به دلیل مجاورت رودخانه در معرض خطر بالایی از طغیان: بنابراین این زباله ها تا حدی منتقل شده است (با هزینه بالا و دیر یا زود باید برگردیم) در لاهه ، فرانسه ، برای “پردازش” ، در حالی که “در سال 2015 ، دو حمل و نقل انجام شد (دوباره به کارخانه فرانسه ، ویرایش شده) ، که استخر نیروگاه ترینو را خالی کرد ».

سیل سال 2000

به طور خلاصه یک وضعیت نامشخص: به دلیل مجاورت با رودخانه ها ، سفره های زیرزمینی ، مناطق پرجمعیت. که فقط سپرده ملی می توانست آن را برطرف کند. تصادفی نیست که یک ماه پیش انجمن ها و کمیته های زیست محیطی پیدمونتزی بازگشتند و خواستار تسریع در حل و فصل نهایی شدند و از وزرای محیط زیست و توسعه اقتصادی ، سرجیو کوستا و استفانو پاتوانلی خواستند تا مانع انتشار منشور در مناطق مناسب برای ذخایر ملی شود. “. که ، هر کجا که ساخته شود ، مطمئناً در ساحل Dora Baltea نخواهد بود ، مانند Saluja ، جایی که 270 متر مکعب زباله مایع وجود دارد ، 125 مورد آن بسیار فعال است. پس از سیل سال 2000 ، کمیسر وقت Aeneas و جایزه نوبل فیزیک کارلو روبیا گفت: “ما یک فاجعه سیاره ای را لمس کرده ایم.”

6 ژانویه 2021 | 11:18

© پخش مجدد ذخیره شده است



دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *