“احساس می کنم گونی خالی است.” همانطور که او آب جوش را روی چای گیاهی هویج ، زنجبیل و سیب می ریزد ، که برای ما آماده می کند ، به نظر می رسد لحظه ای چشم استفانیا سبارا 61 ساله از بین می رود. “هر روز متفاوت است ، بعضی وحشتناک است ، من فقط می توانم روی کاناپه بمانم. دیگران قدرت ادامه این نبرد را پیدا می کنند. ” در 21 سپتامبر ، استفانیا به همراه باربارا نوساری ، 49 ساله ، اعتصاب غذا کردند (رژیم غذایی که آنها بسیار مایع دارند) برای خرس های ترنتینو. به ویژه برای سه نفر اسیر شده و سپس به طور مادام العمر در Casteller (یک ساختار موقت) زندانی شدند: M49 (معروف به Papillon زیرا دو بار از محوطه فرار کرد) ، M57 (یک نمونه جوان در ماه آگوست بسته شد ، برخورد نزدیک با یک کارابینری در Andalo) و Dj3 (زنی که پس از ورود مکرر به مناطق ساخته شده دستگیر شد و از سال 2011 بازداشت شد). اما نه تنها این دو فعال ضد گونه ها توضیح دادند: “ما یک مبارزه سیاسی برای آزادی و عدالت است.” در معرض آسیب دیدگی “.

داستان خرس های ترنتینو از همان ابتدا شایسته روایت است. وی سال ها استان ترنتو (رئیس جمهور مائوریتزیو فوگاتی بازیکن لیگ شمال) و انجمن ها و فعالان مختلف حقوق حیوانات را دیده است. داستان ما از والتلینا ، جایی که استفانیا و باربارا زندگی می کنند ، آغاز می شود. برای اولین بار شخصی در ایتالیا در دفاع از حقوق حیوانات اعتصاب غذا اعلام کرد. روزه داری طولانی مدت نیز مانند ماراتن ها به قدرت ، عزم و آمادگی نیاز دارد. باربارا می گوید: “قبل از شروع ، مواد مغذی به دست آوردم.” “هفته اول دشوارترین هفته است: شما گرفتگی معده را احساس می کنید و هنوز مجبور به وارد شدن به یک حالت روانی از امتناع هستید. سپس بدن و ذهن به آن عادت می کنند و راحت تر می شوند ». وزن استفانی از زمان شروع کار 6 پوند کمتر بوده است. اگر بدن 30٪ از وزن خود را از دست بدهد ، خطر آسیب دائمی وجود دارد. پزشکی که آنها را دنبال می کند تأیید می کند که این دو زن در این تقاطع قرار دارند. آنها توضیح می دهند: “ما نمی خواهیم بمیریم”. “ما ترسیدهایم. هر دو خانواده داریم. اما ما می خواهیم شنیده شویم. ”

چرا در این همه دعوا با حیوانات ، یعنی جنگ بر سر خرس ها؟ آنها به ما می گویند: “ما تمام زندگی خود از گاوها ، گوساله ها ، بزها مراقبت می کنیم.” “و شاید اکنون آگاهی بیشتری نسبت به آنچه در مزارع اتفاق می افتد وجود دارد. از طرف دیگر ، در مورد خرس ها و حیات وحش ترنتینو چیز کمی گفته می شود و حتی اطلاعات کمی نیز در دست است. این خبر تنها زمانی منتشر می شود که برای ما انسان ها “خطرناک” شود. اما جنگل خانه ما نیست ، خانه آنهاست. اگر برای تحریک آنها به آنجا برویم ، آنها آنچه در ذات آنها است انجام می دهند. آنها از خود دفاع می کنند. در ماه های اخیر ، ما یاد گرفته ایم که آزادی بالاترین حسن است. و با این وجود ما روزانه با از بین بردن حیوانات دیگر زندگی می کنیم. هدف ما اطمینان از آزادی حیوانات زندانی در كاستلر و ایجاد صلح بین انسانها و دنیای خرس ها است. “.

داستان ما ، از والتلینا ، سپس ما را به ترنتینو می برد. در گذشته خرس قهوه ای در کوه های آلپ حضور داشت. این گونه ها از قرن هجدهم تا انقراض قابل توجه آن در کوه های آلپ مرکزی و غربی در نیمه اول قرن بیستم شروع به نازک شدن کردند. در پایان دهه 1990 ، فقط 3-4 نفر در کوههای برنتا باقی مانده بودند. حیوانات قدیمی که دیگر تولید مثل نمی کنند: در واقع ، خرس قهوه ای از نظر زیست شناختی در این منطقه منقرض شده است. اما برای مدتی ما در مورد دوباره معرفی برنامه ریزی (حتی با آزمایش های کوچکی که در واقع ناموفق بودند) فکر کردیم. کارشناسان درک می کنند که این حیوان برای تعادل اکولوژیکی مهم است. بنابراین یک برنامه امکان سنجی برای تولد دوباره خرس تنظیم شده است ، طبق یک مطالعه 70٪ از مردم موافق هستند. در سال 1996 ، پروژه زندگی اورسوس رسماً متولد شد ، بخشی از آن توسط جامعه اروپا تأمین می شود. در 26 مه 1999 ، در وال دی توول ، در پارک آداملو برنتا ، جعبه باز شد ، جایی که ماسون ، یک 100 کیلوگرم اسیر در ذخیره گاه اسلونیا از جیلن ، زندانی شد. در سالهای آینده ، حدود ده نمونه مجدداً وارد قلمرو می شود. این بار آزمایش عملی است: تا به امروز حداقل نود خرس قهوه ای در ترنتینو وجود دارد.

بنابراین ، این پروژه – از نظر علمی و زیست محیطی – موفقیت آمیز است. اما این برای همه افراد صدق نمی کند. در بیست سال گذشته 37 خرس زندانی ، کشته و مسموم شده اند. ماسیمو ویتوری ، رئیس Lav Animali Selvatici توضیح می دهد: “مسئله مدیریت است.” “از آنجا که این استان هرگز پروژه ای دقیق و دقیق برای ایجاد و حمایت از همزیستی مسالمت آمیز و محترمانه بین انسان و خرس انجام نداده است.. مطمئناً بودجه ای برای تازه سازی به دلیل صدمات ناشی از حیوانات وجود دارد که خوب است ، اما پروژه های فرهنگی و اطلاعاتی برای مردم لازم است. ” به طور خلاصه: از آنجا که مدت زیادی است هیچ خرسی در منطقه وجود ندارد ، کسانی که در آنجا زندگی می کنند دیگر عادت به همزیستی ندارند ، بنابراین باید آنها را ترمیم و تسهیل کرد. ویتوری گفت: “تصادفی نیست که اگرچه حداقل یک میلیون گردشگر سالانه در ترنتینو وجود دارد ، اما برخوردهای بسیار نزدیک با خرس ها همیشه برای مردم محلی اتفاق می افتد.”

اصل ماجرا خرس هایی است که “مشکل ساز” محسوب می شوند، که نزدیک به مراکز مسکونی هستند. در سال 2014 ، حمله Danisa (یکی از نمونه های اصلی پروژه Life Ursus ، که در سال 2000 از اسلوونی به ترنتینو منتقل شد) علیه یک شکارچی قارچ ، و سپس مرگ او هنگام تلاش برای گرفتن ، احساساتی را ایجاد کرد. Pacobace – یک طرح اقدام بین منطقه ای برای حفاظت از خرس های قهوه ای در کوه های آلپ شرقی شرقی ، که در سال 2008 تنظیم شده و در سال 2015 اصلاح شده است – در واقع مجموعه ای از “اقدامات کنترل” علیه این حیوانات “بسیار اجتماعی” را ارائه می دهد ، که نه تنها شامل قتل ، اما “دستگیری توسط اسیر دائمی”. ترجمه شده: مجازات اعدام یا حبس ابد.

بنابراین داستان ما ما را به زمان حال برگرداند ، داخل کاستلر. ساختار 8 هزار متر مربع ، تقسیم شده به 3 منطقه ، که در آن M57 ، M49 و Dj3 زندگی می کنند. ویتوری توضیح می دهد: “آنها کمی بیش از 2500 متر مربع به شکل خرس هستند ، منطقه ای مانند منطقه ای که سگ ها در اطراف شهر پرورش می یابند.” “50 متر بین دیوارهای جلو و عقب محفظه قرار دارد که برای حیواناتی که حداقل 20 کیلومتر در روز را طی کرده اند کاملاً ناکافی است. در هیچ کشوری از دنیا خرس هایی که در اسارت به دنیا نیامده اند در مکان هایی از این قبیل حبس نشده اند. در بازرسی اخیر توسط کارابینیری Cites (که توسط وزارت محیط زیست به کاستلر ارسال شده است) نیز تأیید شده است که “شرایط بازداشت خرس ها ، که باید به مدت چند ماه ادامه داشته باشد ، شرایط کافی برای رفاه خرس ها را تضمین نمی کند.” در این گزارش می نویسد ، از “یک وضعیت استرس زای روانی-جسمی بسیار شدید” رنج می برد.

در ماه های اخیر ، تظاهراتی علیه استان ترنتو (مانند تظاهرات جنبش Stop Casteller) و تجدید نظر در مورد TAR ، شکایات ، جمع آوری امضا ، درخواست های بین المللی صورت گرفته است. حتی نامه سرگشاده بریژیت باردو خطاب به رئیس جمهور فوگاتی. لاو ، اويپا و انپا در حال انجام نبردهاي قانوني موازي براي جلوگيري از دستگيري نمونه ديگري به نام خرس Jj4 هستند كه “مقصر” حمله به – در ماه ژوئن – دو شكارچي در كوه پلر شناخته شد ، توله سگ جولیا زنوتلی ، مشاور در امور كشاورزی ، جنگلداری ، شكار و ماهیگیری در آویزان Fugati گفت: “استان خودمختار ترنتو مسئول كلی مدیریت گوشتخواران بزرگ موجود در منطقه است.” “هر موقعیتی مشروع است ، اما ما در عمل فقط آنچه را که توسط قانون و Pacobace تعیین شده است اعمال می کنیم. خرس های محبوس در Casteller مشکل ساز بودند. در هر نقطه دیگر از جهان ، آنها نابود خواهند شد.

گفتگو بین فعالان حقوق حیوانات و استان غیرممکن به نظر می رسد. استفانی سوابق پزشکی را با آزمایش خون به ما نشان می دهد. وی گفت: “آنها سلاح ما در برابر کسانی هستند که تصمیم گرفته اند آزادی خود را از خرس ها بگیرند.” “اگر اتفاقی برای ما بیفتد ، آنها باید برای همه جهان توضیح دهند که چرا آنها به ما گوش ندادند.”.

(عکس توسط الساندرو گراسانی)

15 ژانویه 2021 (تغییر 15 ژانویه 2021 | 12:56)

© پخش مجدد ذخیره شده است



دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *