این یک دستبند کوچک قرمز بر روی مچ یک دختر کوچک است که لولای واقعیت و داستان است این روز آینده، رمان جدیدی از آنتونلا لاتانزی (منتشر شده در 14 ژانویه توسط HarperCollins ، در اینجا حادثه مورد بررسی است) ؛ که عنوان خود را مدیون آیه ای از است سزار ژولیوس توسط شکسپیر.

اگر در اولین کتاب است ، تعلق خاطر (آزاد Einaudi ، 2010)، نویسنده با روشی تقلیدی داستان دو معتاد را که در حال هجوم به جهان هستند ، حتی از نظر روانی ، معتادان هروئین مدرنقبل از اینکه به من خیانت کنی (Einaudi Stile libero، 2013) ، وی در خانواده ای در باری مستقر شد ، و بر روابط پیچیده دو خواهر و ناپدید شدن ناگهانی بزرگتر ، آنجلا تمرکز کرد.

جلد آنتونلا لاتانتسی
جلد “این روز که می آید” آنتونلا لاتانتسی (ص 456 ، 19.50 یورو). در 14 ژانویه منتشر شد

کتاب جدید ، با وجود تنوع مطلق تنظیمات و به نظر می رسد سبک نوشتن دقیقاً از همین سابقه جوانه زده است. و در اینجا خانواده ای متشکل از پدر ، مادر و دو خواهر وجود دارد که یکی از آنها آنجلا نامیده می شود. همچنین در اینجا ، نه آنجلا ، بلکه دوست کوچکش ترزا ، یک دختر هفت ساله که در همان ساختمان رومی محل زندگی فرانچسکا و همسرش ماسیمو با دخترانشان زندگی می کند ، ناپدید می شود و متقاعد شده است که می توانند در آنجا خوشبختی پیدا کنند. او با سبز احاطه شده است ، همه یکدیگر را می شناسند ، نگهبان مراقب بچه ها است در حالی که همسرش جارو می کند ، ما در حیاط ملاقات می کنیم. به طور خلاصه ، یک باغ ، واقعاً باغ رم، نام این مجموعه چیست ، جایی که هیچ فروشگاه یا باشگاهی وجود ندارد ، اما فقط درختان و خیابان هایی هستند که نام خوانندگان و بازیگران را دارند.

آنتونلا لاتانزی (باری ، 1979) نویسنده و فیلمنامه نویس است
آنتونلا لاتانزی (باری ، 1979) نویسنده و فیلمنامه نویس است

علاقه آنتونلا لاتانزی (شیدایی؟) به ناپدید شدن از یک دختر کوچک ، ریشه در اخباری دارد که فقط خوانده یا شنیده نمی شوند. نویسنده آن را در یادداشت مقدماتی توضیح می دهد ، جایی که به نظر می رسد عناصر واقعی و داستان با هم ادغام می شوند. اشاره به آنچه او “یک حادثه” می خواند و از کودکی درباره اش شنیده است: “این در ساختمان آپارتمان ما اتفاق افتاد. در ساختمان ما من خیلی جوان بودم که نمی توانستم درک کنم. من هشت ماهه بودم. خواهرم هم خیلی جوان بود. او چهار ساله بود. با این حال ، فهمیدیم که خیلی زود آنجا مشکلی پیش آمده است ». در آن ساختمان در باری ، جایی که دختر کوچک آنتونلا با خانواده اش زندگی می کرد ، نمی توانی برای بازی به حیاط به تنهایی بروی ، هیچ کس نمی توانست به مدرسه برود مگر اینکه یک بزرگسال با او همراه شود ، هرچند موسسه چند متری آنجا بود: وجود همسران که اعتماد ندارند فرزندانشان را در کنار همسرانشان بگذارند یا شوهرانی که هرگز فرزندانشان را با همسرانشان تنها نمی گذارند. من آن را دیدم خواهرم آن را دید. در آن زمان همه چیز را با هم دیدیم. دیدن او غیرممکن بود. اما من و خواهرم تعجب نکردیم که چرا. ما عملا در آنجا متولد شدیم. ”

این اضطراب ، این احساس خطر همان چیزی است که Lattanzi است صفحه به صفحه موفق می شود به رمان نفوذ کند. اگر ناپدید شدن در قلب داستان باشد ، واقعه ای که قدم داستان را تعیین می کند ، تعلیق آن را به سمت چیزی شبیه به یک جنایت در یک اتاق بسته که همه مظنون بالقوه هستند سوق می دهد. ترزا در حیاط با بچه های دیگر بازی می کند ، دربان برای چند دقیقه او را از چشم دور می کند ، پدربزرگ که در خانه منتظر او است با یک تماس تلفنی حواسش پرت می شود ، دروازه همیشه بسته است. دو پله و دختر ناپدید می شود. اما آیا واقعاً از آن پله ها بالا رفته اید؟

Francesca شخصیتی است که Lattanzi از طریق آن فیلتر می کند هر نگاهی که با تکامل روابطش با همسرش ماسیمو آغاز می شود ، شیفته کار و موفقیت می شود ، در حالی که او که کار خود را در زمینه تحریریه ترک کرده است ، مادر است و خود را وقف کتابی برای نوشتن و تصویرگری می کند ، نمی توانم چیزها را کنار هم نگه دارم. ایده آل باغ طولانی نمی شود: «در حقیقت ، روزها همیشه یکی پس از دیگری بود. این طور نبود که او این زندگی جدید را تصور کرده باشد رایگان در رم. “شکافهای حافظه ، ترسهای ناگهانی ، تغییرات خلقی و انفجارهای عصبانیت او را آزار می دهد.

خانه ای که نویسنده نفس و صدا را به آن نسبت می دهد، جذب و رد ، راحتی و تهدید ، به نوبه خود تبدیل به یک بازی نقشی می شود که در خدمت نشان دادن نیازهای شناخته نشده ، خواسته های سرکوب شده ، کینه ها و سو susp ظن هایی است که با شکستن همه چیز ، در داخل و خارج Francesca ، ظاهر می شود: ” عشق آنجاست و سپس فراموش می کند ، مثل کسی که حتی لحظه ای حافظه خود را از دست داده است ».

Lattanzi از همان ملغمه نوشتن تند استفاده می کندفشار دادن طرح ، توانایی مشاهده فضای داخلی خانواده آسیب دیده ، که او نیز نشان داد داستان سیاه (Mondadori، 2018) و نوری روشنگرانه و واقع گرایانه را در جنبه خاکستری مادری ، ابهامات و تناقضات هر انتخاب ، حتی مواردی که به نظر می رسد صلح آمیزترین هستند ، می افکند.

9 ژانویه 2021 (تغییر از 9 ژانویه 2021 | 22:08)

© پخش مجدد ذخیره شده است



دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *