برای یادآوری اینکه ما داریمروح کاریکاتورها این کار را می کنند روح، یک فیلم کریسمس دیزنی-پیکسار ، به صفحه کسانی که در خانه حبس شده و به دنبال راحتی بودند ، در وسط یک بازی بسیار جدی حمله کردند ، حمله کرد. معلم موسیقی در دبیرستان ، پس از این همه رنج ، به آرزوی خود از یک نوازنده جاز پی می برد که تاکنون در کشو باقی مانده است: بازی در مشهورترین کلوپ شهر. این می تواند تغییرات اساسی در موضوع رویای آمریکایی باشد ، اگر نه جو ، در حالی که این رویداد را جشن می گرفت ، به فاضلاب می افتد و … به زندگی پس از مرگ می افتد: هر آنچه که به نظر می رسید به زودی برای یک لحظه ناپدید می شود ، و بنابراین بازی او در برابر مرگ آغاز می شود. ما همچنین یک روح داریم ، در غیر این صورت نمی توانستیم از جریان زمان بالاتر برویم ، ما مانند یک قطعه غیرمنتظره از طبیعت بخشی از آن خواهیم بود. بله ، ما می دویم ، اما برخلاف گیاهان و حیوانات ، از این موضوع آگاه هستیم. به همین دلیل است که سعی می کنیم به زمان شکل و معنا و مفهوم جریان آن بدهیم: “شما جای کسی را در جهان پیدا می کنید” ، “برآورده می شود” ، می گوییم گویی دیگر آن را نداریم یا به اندازه کافی واقعی نبودیم. به جای یافتن آن ، این مکان باید مسکونی باشد و قبل از تحقق آن ، واقعی بودن لازم است ، یعنی یادگیری هنر زندگی مستقل از نتایج. روح او سعی می کند بگوید که برای خوشبخت بودن ، باید بودن قبلا ، همانطور که امروز فکر می کنیم ، خودت را بساز.

داشتن روح به معنای یادگیری هنر زیستن و سپس “خلق” آثار منحصر به فرد شما است ، صرف نظر از موفقیت.. ما برای زندگی و سپس ایجاد زندگی آفریده شده ایم ، اما برای اینکه زندگی بدهیم ، زندگی ابتدا باید آن را در خود داشته باشد. در عوض ، یک ایده خاص خاص از خوشبختی ، که به عنوان یک “ساخت” فردی مبتنی بر نتایج کمی قابل درک است (امروز همه چیز اندازه گیری می شود زیرا همه کارایی است) ، هنر زندگی ما ، یعنی “در زندگی” بودن را ضعیف می کند ، زیرا خوشبختی قبل از هر چیز “کاری نیست که انجام شود” بلکه “بدست آوردن” است. امروزه برای بسیاری از افراد اتفاق می افتد که قادر به “خودکوفائی” نیستند و بنابراین احساس عدم موفقیت می کنند. اما روح ما می داند که حتی در غیاب “موفقیت” ، چگونه شادی کند ، تا زمانی که توانایی طنین انداختن آن پرورش طبیعی است. یکی از قرائت هایی که باعث شد این موضوع را بهتر بفهمم شاهکار بوریس پاسترناک است: دکتر ژیواگو. آنچه من در بیشتر ادبیات روسیه (پوشکین ، داستایوسکی ، گوگول ، بولگاکوف ، سولژنیتسین ، گروسمن) می یابم این اولویت زندگی نسبت به ایده ها و نتایج است ، اولویتی که اغلب در چشم انداز غربی تغییر می یابد. در کتاب پاسترناک (فرار از سانسور اتحاد جماهیر شوروی و انتشار پیش نمایش در ایتالیا در سال 1956) ، که در اوایل دهه 1900 در روسیه انقلابی منتشر شد ، وجود شخصیت های اصلی دائماً از وقایع تاریخ ناراحت است ، اما برخی می دانند که چگونه مقاومت کنند زیرا آنها روح دارند: یعنی آنها با وجود “انقلاب” همانطور که در چشم طوفان اتفاق می افتد در عمق زندگی می کنند و پایدار می مانند. برخی ادبیات هرگز فراموش نکرده اند که انسان روح دارد و مانند پوسته ای با دریا ، می تواند در هر زمان یک عمر را در خود داشته باشد. به همین دلیل است که لارا (شخصیت مورد علاقه من) وقتی به عمارت روستای قدیمی می رسد ، عادت دارد همیشه از ایستگاه به سمت خانه خود راه برود: جنگل. در اینجا او متوقف شد و با چشمان نیمه بسته ، هوا را مکید و غلیظ از عطرهای گیج کننده پهناوری بود که او را احاطه کرده بود. این آریایی بود ، گرانتر از پدر و مادری ، لطیف تر از مردی محبوب ، روشن تر از کتاب. برای لحظه ای بار دیگر معنای وجود بر لارا آشکار شد. یک شیوه زندگی اصیل تر از هر چیزی وجود دارد که باید با تشریفات ، به همان اندازه مقدس بودن ، به دست آورد و تجدید شود. مثل لارا. اینکه “زندگی درون” را نمی توان از ما گرفت زیرا زندگی یاد می گیرد “تنها” باشد ، که به معنای “منزوی” نیست (از جزیره) ، اما “کامل” (“فقط” از ریشه ای نشات می گیرد که تمامیت ، تمامیت ، کامل بودن را نشان می دهد) ، یعنی “داشتن روح”. لارا چشمانش را می بندد ، نفس می کشد و مرکز جهان و تاریخ می شود: “او آنجا بود – فهمید – تا در افسونگری دیوانه زمین نظم برقرار کند و همه چیز را به نام خود بخواند و اگر قدرتی نداشت ، تولید کند ، به نام عشق به زندگی ، از وراثی که این کار را به جای او انجام می دهند ». این کامل بودن که در حال حاضر کشف شده است ، به شما امکان می دهد با غیرقابل پیش بینی بودن زندگی روبرو شوید.

زندگی ما در واقع نه تنها به این دلیل است که ما آنچه را در خواب می بینیم “درک” می کنیم و شاید کسی آن را تشخیص دهد (نتیجه تضمین نشده است) ، بلکه صرفاً به این دلیل که “زندگی” می کنیم ، یعنی به لطف وسعت ، قادر به بدست آوردن همه چیز در یک لحظه هستیم. روح. و در این شادی عمیق و درونی ، هر مکانی در هر زمان در زمان ما ، مکان ما در جهان می شود: شما خوشحال نیستید نه به این دلیل که موفق هستید ، بلکه موفق هستید زیرا خوشحال هستید. جو درک خواهد کرد؟ و ایالات متحده؟

11 ژانویه 2021 ، 07:16 – تغییر 11 ژانویه 2021 | 07:17

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *