دوازده دقیقه برابر است تا 5793 کیلومتر از مسیر مونزا را طی کنید. فقط با قدرت دست ها. برای دیوید آندریش ، 18 ساله ، دانشجوی سال آخر دبیرستان علوم انسانی کارلو پورتا در مونزاوقتی هیچ مسابقه ای در پیست وجود نداشته باشد ، درهای مسیر Monza برای جلسات آموزشی ویژه باز می شوند. آماده راه اندازی شبکه ، او و موتور سیکلت دستی اش، و سپس مستقیماً به سرعت و یازده دور می چرخد ​​، با عزم راسخ و هیجان از دانستن اینکه این آسفالت همان جاده مایکل شوماخر ، بت همیشه حاضر او و اکنون چارلز لکلرک است ، چرخیده است.

برای این پسر پرانرژی که در ویلاسانتا زندگی می کند ، درست کنار پارک و مسیر آن ، معبد سرعت هیچ رازی ندارد ، او هر متر و هر منحنی را با استعداد Askari و اولین مورد از Lesmo می شناسد. در حالی که کار می کند و برای رنگ های Cus Pro Patria در میلان قطار می کند حتی 30 کیلومتر در روز ، با توجه به هدف بازی های پارالمپیک 2024 و 2028 ، بت دیگری وجود دارد که او را همراهی می کند: “نمی توانم به الکس زناردی فکر نکنم – او می گوید – بعد از تصادف من هرگز از ریشه یابی برای او دست نکشیدم. او در لندن مشاهده كرد كه من عاشق اين ورزش شدم و به لطف او ، ما ورزشكاران پارالمپيك اكنون خود را از هر لحاظ با يك “الف” سرمايه مي دانيم. او این فرصت را داشت که دو بار با الکس زاناردی ملاقات کند: برای اولین بار در سال 2017 در ماراتن ونیز ، دومین بار در سال 2019 در مسابقات بین المللی بین مارینا دی ماسا ، برشیا و ویچنزا ، جایی که دیوید عنوان قهرمانی را به 16 منطقه رسید قهرمان. “من عبارتی را به یاد می آورم که الکس به من گفت و همیشه همراه من است: تو به من احتیاجی نداری ، قبلا راه خود را پیدا کرده ای.”

سفر دیوید در چرنوتسى اوکراین آغاز می شود. در هنگام زایمان ، عوارضی رخ می دهد که باعث تتراپارزی اسپاستیک می شود ، و او را مجبور به حرکت روی صندلی چرخدار می کند. او می گوید: “وقتی سه ساله بودم ، برای مراقبت بهتر با خانواده به ایتالیا آمدم. از پنج سالگی شروع به ورزش کردم ، شنا را کشف کردم ، اما عشق دوم من کامل است: چرخ دستی ». با تشکر از انجمن شما می توانید در میلان ، که کمک های ورزشی اهدا می کند ، موفق شد اولین مدل اولیه را داشته باشد ، سپس یک مدل پیشرفته دیگر را داشته باشد. در سال 2016 او اولین حضور خود را در Giro d’Italia در Cesano Maderno انجام داد ، در سال 2017 او قهرمان منطقه ای در Varese در رده زیر 16 سال بود. “2019 بهترین سال ورزشی من بود ، من چند مسابقه انجام دادم و در سپتامبر قهرمان منطقه ای بزرگسالان H2 در ویزانو شدم.”

به دلیل همه گیری ، سال 2020 یک سال آموزش نزدیک به خانه بود: در پیست ، اما مهمتر از همه در velodrome Cinisello یا Viale Cavriga ، که از پارک مونزا عبور می کند و Covid در ساعات مرکزی روز ماشینها را تعطیل می کند. “برای این سال ، مسابقات هنوز به حالت تعلیق درآمده است ، اما من با آرزوی رسیدن به پارالمپیک در سال 2024 در پاریس و در سال 2028 در لس آنجلس به تمرینات خود برای مسابقات جدید ادامه می دهم.” با این حال ، رویایی نیاز به کمک دارد که دیوید با دور انداختن آن خواستار آن شد جمع آوری شده در بستر Gofundme برای خرید فیبر کربن “توکیو 2021”. در طی چند روز ، 4،290 یورو از 8،000 رسیده است: دیوید می نویسد ، “تعهد خود را به عنوان یک دانش آموز از راه دور و یک آزمون بلوغ که هنوز مشخص نیست فراموش نمی کند.

8 ژانویه 2021 | 07:45

© پخش مجدد ذخیره شده است



دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *