در مارس 2021 پاپ فرانسیس دوست دارد به عراق برود. یک توافق سیاسی وجود دارد و این اولین بار برای یک پاپ است. در آستانه حمله آمریکا ، جان پل دوم تلاش کرد. “این پدر من ، تارک عزیز ، وزیر خارجه صدام حسین بود که از معظم له دعوت کرد. او در سال 2000 در واتیکان بود و اگر فشار خارج از کشور برای ترغیب جان پل به لغو پروژه ایجاد نشده بود ، همه چیز بدون مشکل پیش می رفت. ظاهراً سه سال قبل از جنگ ، آنها برای حمله به بغداد آماده می شدند.
امروز زیاد تارک عزیز یک مهندس 53 ساله ساکت و آرام است ، به دور از سیاست و اکنون در حال تبعید از عراق “خود” است. او در اردن زندگی می کند و در امارات کار می کند ، اما داستان پدرش او را مشخص کرد. تارک عزیز ، مسیحی ، نماینده دیکتاتوری بود. وی سالها پس از تسلیم شدن به آمریکایی ها در زندان درگذشت. پسرش زیاد ماهها با او فرار می کند. “پدر من متقاعد شده بود كه این تهاجم نه برای سرنگونی رژیم و نه منجر به دموكراسی ، همانطور كه ​​آنها گفتند ، بلكه برای نابودی عراق تعیین شده است. ما خیلی نگران آب ، مغز و روغن بودیم. “

“تقریباً هیچ مسیحی وجود ندارد”

“امیدوارم که سرانجام پاپ فرانسیس به عراق برود ، اما او درک خواهد کرد که تقریباً هیچ مسیحی باقی نمانده است. من نمی دانم قصد نابودی کشور بود یا خیر ، اما آنها قطعاً موفق شدند. ” در مورد مسئله عراق ، مجلات ژئوپلیتیک در دو موضوع بحث می کنند. اولی عملا حل شده ، دومی حل نشده است. اکنون تقریباً همه فکر می کنند که حمله آمریکا در سال 2003 یک اشتباه بوده است: این دموکراسی را به ارمغان نیاورد ، بلکه فقط خشونت و تعصب مذهبی را به همراه داشت. با این وجود ، عدم اطمینان بیشتری در مورد تعریف عراق به عنوان یک کشور شکست خورده وجود دارد. هنگامی که دولت های بغداد از شبه نظامیان جلوگیری نمی کنند ، هنگامی که جنگ داخلی بین سنی ها و شیعیان روزانه ده ها قربانی می کشد ، هنگامی که متعصبان دولت اسلامی بدون برخورد با مقاومت ارتش ، موصل ، پایتخت شمال را فتح می کنند ، این ایده که تبخیر شده است عراق تبدیل می شود قوی با این حال ، در سالهایی که قیمت نفت افزایش یافت و برخی از بازسازی ها را تأمین مالی کرد ، زمان هایی که کوره ها باز می شدند یا نیروهای ویژه عراقی Isis را شکست می دادند ، ایده شجاع و دلاورانه نگه داشتن عراق ، دقیقاً مانند فیلم ابوظبی و موصل با بودجه آمریکا توسط نتفلیکس.

برای کاردینال لوئیز رافال و کاپشن «با درآمد طبقه بندی آمریکایی توسعه یافته: SCI’A ، SUNNITA ، ARAB ، مسیحی ، کرد ، در این یا در این قبیله. دین یک چتر برای فساد و خشونت است. ما باید یک ایده برای یک وطن و شهروندی ایجاد کنیم “

نقاشی دیواری دیگری که در پاییز 2019 در نتیجه اعتراضات مردمی علیه رژیم ایجاد شد.  با وجود مشت آهنین که برای خنثی سازی شورش ها استفاده شده ، اما نقاشی های دیواری پاک نشده است
نقاشی دیواری دیگری که در پاییز 2019 در نتیجه اعتراضات مردمی علیه رژیم ایجاد شد. با وجود مشت آهنین که برای خنثی سازی شورش ها استفاده شده ، اما نقاشی های دیواری پاک نشده است

خداحافظ تاموئین

سه ماه پس از نظر پاپ ، دست خوش بینی همچنان متزلزل می شود. قبل از کریسمس ، چندین موشک به مرکز بغداد اصابت کرد. آمارها نشان می دهد که هر روز حداقل یک تروریست داعشی دستگیر یا کشته می شود ، اما حملات متوقف نمی شوند. اوضاع اقتصادی وحشتناک است. سقوط قیمت نفت درآمد فلج شده ، دینار برای 50 درصد کاهش ارزش پول رسیده است. دستمزد عمومی ماهها با تأخیر می رسد. برای اولین بار ، بغداد قصد دارد به جای تقسیم سود نفتی ، مالیات بگیرد. تاموئین ، جعبه غذایی که به همه اجازه غذا خوردن را می داد ، نیز ناپدید شد. جمعیت نزدیک به 40 میلیون نفر است ، بیش از دو بار در دهه 1980 ، اما از آن زمان زیرساخت ها فقط خراب شده است. در سال 2019 ، تظاهرات به سبک عربی احزاب را به فساد ، ارتباط با منافع ایران و عدم توانایی در آوردن برق ، شغل و بیمارستان متهم کرد. کسانی که در خانه مانده بودند معترضین را به چالش کشیدند و آنها را به دستکاری توسط ایالات متحده برای محدود کردن نفوذ تهران متهم کردند. کاردینال لوئیس رافائل اول ساکو از طریق زوم در بغداد اطمینان داد: “با این حال ، پاپ فرانسیس می خواهد آنجا باشد.” “زمان مناسب است: حملات در شهرها کاهش یافته و حتی اوضاع سیاسی با انتخابات پیش بینی شده در ژوئن به اندازه کافی پایدار است ».

    تارک عزیز ، وزیر امور خارجه صدام حسین ، که در سال 2015 در سن 79 سالگی در زندان در ناصریه درگذشت.  در تصویر زیر یک پسر 53 ساله ، زیاد تارک عزیز ، یک مهندس عمران زندگی می کند که در اردن زندگی می کند و در امارات متحده عربی کار می کند (عکس از گتی).
تارک عزیز ، وزیر امور خارجه صدام حسین ، که در سال 2015 در سن 79 سالگی در زندان در ناصریه درگذشت. در تصویر زیر پسر ، زیاد تارک عزیز ، 53 ساله ، مهندس عمران: در اردن زندگی می کند و در امارات متحده عربی کار می کند (عکس از گتی)

    در انتظار پاپ در عراق شکننده و جوان (2 نفر از 3 شهروند زیر 30 سال)

دولت جوان

شیخ جابر الجابری از الرمادی ، شمال بغداد ، قلب عراق اهل سنت است. “من همچنین سهم کمی از اعتبار سفر پاپ را دارم. من از سال 2016 به عنوان نماینده مجلس در جامعه Sant Egidio کار کردم. پاپ طرفی برای جوانان پیدا خواهد کرد. 60٪ زیر 30 سال هستند و حتی صدام را به خاطر نمی آورند. آنها مانند سایر دنیا در اینترنت و شبکه های اجتماعی زندگی می کنند. اگر فقط قیمت نفت دوباره افزایش یابد ، ما فرصتی برای شروع مجدد خواهیم داشت ». از طرف دیگر ، راهد سامی یک کاتولیک است که مستقیماً به کلیسای سعادت النجات ، مریم مقدس نجات ، در منطقه کراده ، پایتخت گزارش می دهد. “ده سال پیش ، تروریست های القاعده نزدیک به 60 مrsمن را در این کلیسا کشتند. اگر پاپ گشتی در محله بزند ، می فهمد که چه بلایی بر سر این کشور آمده است. در زمان حمله ، عراق در آستانه تقسیم شدن به سه قسمت قرار گرفت: شرق کرد ، شمال سنی و جنوب شیعه. مسلمانان در برابر مسلمانان و مسلمانان در برابر دیگران: مسیحیان ، ایزدی ها ، کردها ، ترکمن ها. زیاد تارک عزیز گفت: “ایران بودجه شیعیان را تأمین می کند.” عربستان سعودی ، سنی ، ایالات متحده ، کردها و هیچ مسیحی نیستند. به همین دلیل به استرالیا ، آلمان ، انگلیس ، اردن ، ایالات متحده ، کانادا فرار کردیم. “

برای کاردینال لوئیز رافال و کت «بخش با شرایط اضطراری مردم آمریكا توسعه یافته است: دانشمندان ، سنی ها ، عرب ها ، مسیحیان ، كورد ، از این یا اصطلاحات. دین یک چتر برای فساد و خشونت است. ما باید یک ایده برای یک وطن و شهروندی ایجاد کنیم “

کاردینال لوئیس رافائل ساکو (عکس از گتی ایماژ)
کاردینال لوئیس رافائل ساکو (عکس از گتی ایماژ)

مذهبی تر از مومن

جامعه مسیحیان رو به اتمام است. در زمان صدام یک میلیون و 500 هزار نفر وجود داشت ، اکنون شاید 500 هزار نفر باقی مانده است. خواهر یول ، یک راهبه سوری که برای تقویت پیشنهاد کاتولیک ها آمده بود ، لبخند زد: “به نظر من بیشتر مذهبی ها هستند تا وفادار.” مهد کودک ها برای کاردینال ساکو ، این یک نگرانی روزمره است: “با آمدن آمریکایی ها ، فرقه گرایی شکل گرفت: شیعه ، سنی ، عرب ، مسیحی ، کرد ، از این یا آن قبیله. در زمان صدام ، عراق تقریباً یک کشور سکولار بود و اکنون دین به چتر فساد و خشونت تبدیل شده است. ما باید به میهن پرستی برگردیم. “عضویت” های مختلف باید در مفهوم شهروندی حل شود. ” پیاده روهای کراده مملو از دستفروش های خیابانی است. آنها تی شرت ، کابل تلفن همراه ، ذرت بو داده ، آب نبات می فروشند. در خارج از رستوران ها ، کفش ها برای هر جفت دو دلار پرداخت می شود. علی وحد محمد یک میوه فروشی متعلق به پدربزرگش اداره می کند. او شیعه است اما انگشت خود را به سمت تهران نشان می دهد. “احزاب طرفدار ایران روی تعرفه ها مانور می دهند و به محصولات ایرانی که ارزان تر و صنعتی ترند چراغ سبز نشان می دهند. روستاییان ما که به یارانه های صدام عادت کرده اند ، کار خود را از دست داده اند و جوانان بیکارند. ” ترافیک خفه برای حملات ایده آل است. بسیاری از روزنامه نگاران و سیاستمداران در خیابان کاراد دخل مورد اصابت قرار گرفتند. سعید علی ، پیشخدمت کافه ابو حلوب ، “دو سال گذشته” همیشه با تلفن صحبت می کرد. “فقط خدا به من رحم کرده است. و با این وجود مشتری ها مدام می آمدند ، انشاlahالله زندگی متوقف نشد ».

سر خود را خم کنید

کارادی در تاریخ 14 ژوئیه بر روی پل ختم می شود. فراتر از آن منطقه سبز است. این منطقه از سفارتخانه ها و قدرت صدام بود ، به قلعه ای برای اشغالگران خارجی و سپس برای خود دولت عراق تبدیل شد. زندانها برای شکنجه دیکتاتور هرگز بسته نشده اند ، حتی در “دموکراسی” کاملاً طرفدار آمریکا. “ایالات متحده” توضیح می دهد کاردینال “اخراج یک طبقه حاکم بدون تشکیل طبقه دیگر. عراق 17 سال است که در آنارشی با افرادی زندگی می کند که از ترس خشونت به امنیت اساسی خانواده ، قبیله ، جامعه مذهبی بازمی گردند. کشوری پدید آمده است که در آن دولت شکننده است و شبه نظامیان قانون را دیکته می کنند. حتی قانونگذاران مسیحی نیز برای محافظت از خود در برابر افراد مسلح باید به یک حزب شیعه یا سنی بپیوندند. ایرانیان فلسطینی ، ترک ترک ، سعودی طرفدار دولت عمومی هستند. این وزارتخانه به یکی و آن به دیگری تعلق دارد. برای هر حق شما باید سر خود را خم کنید و پرداخت کنید ».

“مالیات” های اعمال شده توسط شبه نظامیان

شبه نظامیان برای هر قرارداد ، هر سندی رشوه می خواهند. این یک مالیات مخفی است که نه تنها پروژه ها را فلج می کند و میلیاردها هزینه می کند ، بلکه به نیروهای شبه نظامی نیز قدرت هرچه بیشتر می دهد. الجبری ، رهبر قبیله الرمادی گفت: “عراق برای دفاع از خود بسیار ضعیف است.” برای سالها ، آمریکایی ها تهدید به ترک کشور کرده اند ، پارلمان عراق پیشنهادی را برای اخراج آنها تصویب کرده است ، اما تفنگداران دریایی هنوز در آنجا هستند. آنها نمی روند زیرا در خاک عراق با ایران می جنگند. هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی ژانرال سلیمانی ایرانی را درست در فرودگاه بغداد در ژانویه 2020 به قتل رساندند. شبه نظامیان شیعه به آنها پاسخ دادند و از آن زمان هر روز پایگاه های ایالات متحده را می کشند. حملات کوچک ، اما مداوم ، به اندازه کافی برای ترساندن سرمایه گذاران بالقوه خارجی. جنگی زیرزمینی ، کمتر از حملات داعش آشکار ، اما قادر به خونریزی عراق از طریق بیکاری و مهاجرت. پاپ این را می داند ، و به گفته کاردینال ، “او برای گفتگو بین مذاهب ، برای صلح و احترام از همه در سوریه ، ایران ، عراق ، ایالات متحده دعا خواهد کرد. ما برادر هستیم ، نباید با هم دعوا کنیم ».

10 ژانویه 2021 (تغییر 10 ژانویه 2021 | 10:02 صبح)

© پخش مجدد ذخیره شده است



دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *