نامه ی سرگشاده
دولت فعلی
به منطقه لومباردی
به استان میلان
به پایتخت میلان

ما در حال نوشتن این نامه از دبیرستان کلاسیک Carducci در میلان ، معلمان و دانش آموزان با هم هستیم ، زیرا ما یک دیدگاه انتقادی درباره مدیریت مدرسه در طی همه گیری Covid-19 داریم. و امروز حتی بیشتر این تلخی را داریم که از سرگیری دوباره حضور در مدرسه دوباره به تعویق افتاده است. اگر درست باشد که هیچ شرایطی برای بهبودی سالم وجود ندارد ، سیستم حمل و نقل قادر به مقاومت در برابر بازگشایی دبیرستان ها در میلان نیست ، تنظیم جریان های متحرک دشوار است و تغییر ساعت مدرسه یک معما است ، اگر درست باشد که ATS در آن نیست قادر به ردیابی عفونت در مدارس است ، شکی نیست که همه اینها از تأخیرهای جدی و پیش فرض ها ناشی می شود. ما با توجه به داده های منتشر شده توسط ، بر این مورد تأکید می کنیم حرفه سرا در دسامبر سال 2020 ، با منابع از شهرداری میلان و پلی تکنیک ، دانش آموزان دبیرستان در حال حاضر بخش قابل توجهی از جریان های متحرک اکتبر 2020 را نشان می دهند ، اما از اکثریت دور هستند. طبق این داده ها ، در فاصله زمانی بین 7:00 تا 9:00: کارگران در این دو ساعت اوج به طور متوسط ​​116،500 بوده اند و دانشجویان [nota: delle superiori e delle universit] 35 هزار اگر داده های موجه انتخاب برای بستن مدارس ، انگیزه آن ها با ازدحام وسایل حمل و نقل عمومی باشد – و نه تعطیلی یا عملکرد هوشمند بخشهای دیگر – متفاوت هستند ، باید ارائه شوند.


از دید دانش آموزان ، یادگیری از راه دور پایدارتر می شود. آنها در حال حاضر آنجا هستند اولین مطالعات برای افزایش میزان افسردگی یا سایر اختلالات روانی، در ایتالیا و سراسر جهان ، در رابطه با همه گیری: وضعیتی که دانشجویان را شخصاً تحت تأثیر قرار می دهد. مشکلات مربوط به بی خوابی ، احساس تنهایی ، افزایش اضطراب – که اغلب ناشی از عملکرد است – برای بسیاری از دانشجویان کاردوچی و مطمئناً برای موسسات سراسر ایتالیا به صورت روزمره در آمده است. موارد اختلال در عملکرد بین معلمان و دانش آموزان کمکی نمی کند و هرگونه فرض اعتماد از طرف استاد از بین می رود. دانش آموزان و معلمان سعی می کنند بهترین نتیجه را از این شرایط ببرند و این دوره را دوره رشد قرار دهند ، اما این کار آسان نیست. و مهمتر از همه ، ما می دانیم که این فرصت به طور یکسان در دسترس همه نیست.

DAD یک مهمانی ناآماده و بسیار نابرابر را در آن برگزار کرد ، تحمیل آخرین ضربه به دانش آموزان که مدرسه معمولاً پشت سر می گذارد. نه ما با یک شکاف کاملاً فنی روبرو هستیم، مجاز توسط مدارسی که ابزارهای الکترونیکی اجاره برای استفاده را در اختیار دانش آموزان قرار می دهند. با توجه به این واقعیت که به عنوان مثال ، برای درسهای از راه دور ، داشتن خانه ای به اندازه کافی بزرگ برای اطمینان از محیطی آرام لازم است ، موانعی غیر قابل عبور در رابطه با عوامل فرهنگی بلکه مادی باقی مانده است. این روال روزانه بسیاری از دانشجویان ایتالیایی نیست:طبق داده های ISTAT 2018/2019 ، 41.9٪ دانش آموزان در خانه های پرجمعیت زندگی می کنند. در مواجهه با این وضعیت ، مطمئناً می توانیم در مورد افزایش ترک تحصیل زود هنگام صحبت کنیم: پدیده ای که ما هنوز داده ای برای آن نداریم ، اما مطمئناً درک آن را آغاز کرده ایم ، خصوصاً در بین دانشجویان خارجی یا از خانواده هایی که انگیزه تحصیل آنها را نداشته اند. ما این را هر روز می بینیم: دانش آموزانی که انگیزه کمتری دارند و از خودمختاری کمتری برخوردار هستند و خانواده ها کمتر از آنها پیروی می کنند بسیار سخت است که توسط DAD رها نشوند. به همین دلایل ، ما معتقدیم که اقدامات فوری برای باز کردن ایمن مدارس و مدیریت وضعیت روانی دانش آموزان لازم است.
درخواست های ما برای اجرای فوری موارد زیر است:
-مقدار ثابت نظارت بر جریانهای متحرک، که بین مدارس همان منطقه میلان هماهنگی ضعیفی داشت (با نقشه برداری دقیق از این سرزمین مشخص خواهد شد که اعمال برنامه یکسان برای همه مسساتی که به مراکز حمل و نقل یکسانی می روند بی فایده خواهد بود)
-بر تقویت حمل و نقل عمومی، که ضروری است و ما باید بر روی آن کار کنیم ، حتی در صورت ایجاد تنوع زمانی برای ورود و خروج دانشجویان
ساده تر رهنمودها و ساده سازی مراحل ردیابی و جمع آوری داده ها، زیرا كنترل سرایت در مدارس یك وظیفه سنگین است كه اكنون بیشتر به خود مدارس سپرده شده است (بدون هیچ هزینه ای)
ارائه تحلیلگران به داده های تعریف شده و تفکیک شده، برای توسعه تحقیقات جدی در مورد عفونت در مدارس
البته حداقل در میان مدتدر تعطیلات تابستان و زمستان ، مدیران و معلمان کارهایی را در مورد سازماندهی مکان مدرسه انجام دادند که باید مورد احترام قرار گیرد و همچنین کارهایی در زمینه برنامه ریزی فعالیتهای آموزشی معلمان. این نیاز به یک برنامه میان مدت دارد ، که قابل تغییر دائمی نیست و اجازه می دهد کارهایی که توسط کارکنان مدرسه انجام شده از بین نرود.
– معرفی میز کمک روانشناختی در همه مدارس ، با امکان مراجعه به روانشناس با تأیید صلاحیت حتی در منطقه قرمز.
– راهنمایی روشن و به موقع (تا ژانویه) در مورد روش ها و محتوایآزمون دولتیتا معلمان و دانش آموزان بتوانند کارهای خود را به درستی برنامه ریزی کنند. با نگاه به جلو ، با توجه به اینکه پایان وضعیت همه گیری قریب الوقوع به نظر نمی رسد ، ما همچنین می پرسیم:
– ارائه a سقف تعداد دانش آموزان یک کلاس، چون کلاسهای 27 نفره در شرایط همه گیر کنونی مقاومت ندارند ، – اتفاقی که باید در آن روزهایی می افتاد که ثبت نام در دبیرستان باز بود اما انجام نشده بود
استخدام کارگران ناامن مدرسه، که تداوم آموزش بیشتر و همچنین امنیت داشتن همه کارکنان مورد نیاز برای اطمینان از انطباق با قوانین پیشگیری را از ابتدای سال امکان پذیر می سازد. تاکنون ، مدیریت بیماری همه گیر موارد اضطراری آموزشی را که معلمان و دانش آموزان با آن روبرو بوده اند در نظر نگرفته اند: ما می خواهیم مدرسه به مرکز بحث برگردد جامعه به عنوان مکانی برای آموزش ، رشد و اجتماعی بودن ، که برای همه دانشجویان آن ضروری است.

*روبرتا روموسی ، الیسا ماسکلانی ، آدریانا بریوتی ، پائولا ملیسانو ، جورجیو جیووانی ، جوزپه پرینه ای ، پائولا جنارو ، سارا تراسینا ، ساندرا لو موناکو ، مارگاریتا مانکوزو ، کلودیا سیمونچینی ، لورا پیتر مایر ، کاناندرونا دانیلانلا آنلا جوزپه روسو ، النا ماززا ، کارلو گیلمی ، آلبرتو فارینا ، الیسا ترومبتا ، ماریلنا چییریکو ، دانیلا تائینی ، مونیکا توندلی ، کیارا فلیسی ، ماریا آنتونیا لا روزا ، رافائل پاسارلا ، توماسو چیارلا ، ریکاردو مائوری ، النا لورکو ، سیلویا سلگیو ، مارینلا Canevari ، Sabina Nicolini ، Chiara Ferraresi ، Alessandra Frigerio ، Michela Sala ، Antonio Gerardo D’Errico

13 ژانویه 2021 (تغییر 13 ژانویه 2021 | 12:13)

© پخش مجدد ذخیره شده است



دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *