درست است که وقتی به زنان دانته فکر می کنیم ، اولین نامی که به ذهن خطور می کند نام بئاتریس یا بیچه پورتیناری است. اما یکی کمی گیج مانده است ، در آخرین کتاب مارکو سانگاتا می خوانید که چهره های زن که بیشترین آمار را در زندگی پریشان دانته داشتند شاعر نبودند بلکه شوهر دانته بودند ، تانا و جما. زیرا آنها ، خواهر بزرگتر و همسرش ، به همراه خانواده هایشان در سخت ترین لحظات به او کمک کردند. این تنها ملاحظه ای نیست که باعث تعجب این رویکرد شود زنان دانته (ایل مولینو) ، مقاله ای که ماه های آخر دانشمند ، فیلولوژیست ، منتقد و نویسنده ای را اشغال کرد که در نوامبر گذشته پس از سالها وقف دادن به پترارک ، لئوپاردی ، بویاردو ، بوکاچیو و ظاهراً دانته درگذشت. سهم وی از دانته در سه سطح بود: اول مورخ و تفسیر (با راهنمای آثار در مریدیانی) ، سپس محبوبیت قابل توجه (به عنوان مثال با راهنمای شعر و زندگی دانته) ، و در آخر از راوی که بعد از فرضیه و تخیل را به عناصر مستند اضافه کرد. در سال 2015 منتشر شد مثل یک زن عاشق (گواندا) ، رمانی درباره عذاب عشق به بیچه ، که در سال 1290 بیست و پنج درگذشت ، سرنوشت شاعر (و ادبیات ما) را رقم زد.

مارکو سانتاگاتا ،
مارکو سانتاگاتا ، “زنان دانته” ، پنجشنبه 4 برای ایل مولینو (240 صفحه به علاوه 172 تصویر ، 38 یورو)

کتاب سانتا (به زیبایی نشان داده شده است با تصاویری از مینیاتورها از قرن چهاردهم تا آثار دالی از قرن بیستم و بعد از آن) به ترتیب زمانی در سه کلان هسته موضوعی تنظیم شده است: قسمت اول برای زنان در خانواده (خانواده اصلی و خانوادگی حاصل از ازدواج یا خانواده دوناتی) دوم برای زنان مورد علاقه (بیش از هر چیز Bice ، بلکه همچنین زنان غربالگر ، Pietosa ، Pietra و Gentile Woman) ؛ قسمت سوم ، جایی که ارقام – نمادهای کمدیشروع با Francesca و Pia.

مارکو سانتاگاتا (1947-2020)
مارکو سانتاگاتا (1947-2020)

بنابراین ، زندگی دانته در پرتو زنان. با توجه به اینکه تقریباً در مورد همه اطلاعات کمی در دست است ، اما این سایه ای است که کل زندگی نامه دانته را پر می کند ، پر از مناطق مرموز. شروع با مادرش بلا ، شاید از نوادگان خانواده Abbats غیبلینی و شاید دختر قاضی دورانت ، تا پایان با دخترش آنتونیا ، که خواهر بئاتریس (به افتخار پدرش) ، راهبه ای در راونا شد. دوران کودکی این شاعر مملو از “شاید” است ، اما حداقل شناخته شده است که با مرگ زودهنگام بلا ، پدرش با لاپا ازدواج کرد ، که با او فرانچسکو ، تنها برادر ناتنی که به تانا ، پسر سوم و فرزند دوم دانته می پیوندد ، ازدواج خواهد کرد. که هیچ چیز شناخته نمی شود ، جز این که پسری به نام آندره دارد ، بسیار شبیه عمویش در حالت خمیده.

در مورد تانا (گائتانا) گفته شد که ازدواج او با لاپو ریکومانی بود، یک تاجر ثروتمند و یک حزب عالی ، از دانته قبل و بعد از تبعید به عنوان یک شبکه ایمنی استفاده خواهد کرد ، دقیقاً مانند خانواده دوناتی از جما: سهم وی مالی خواهد بود (به منظور حمایت از جاه طلبی مخفی خود برای زندگی در درآمد) ، بلکه برای مدیریت دارایی ها و نگهداری کارتها در غیاب اجباری دارنده نیز اخلاقی است (از جمله موارد دیگر ، محافظت از آهنگ های کمدی قبل از تبعید به فلورانس فرستاده شد). داستان Santagata همان چیزی است که ما همیشه تحسینش کرده ایم: روایتی آرام و قدرتمند ، قادر به انتخاب و سلسله مراتب داده ها ، افزایش جزئیاتی که برای کنجکاوی خواننده نیز مفید است. به عنوان مثال ، جایی که عشق و خانواده در قرن سیزدهم با کمی کنایه ، از جمله مسائل مورد علاقه سیاسی و قبیله ای که به وضوح بیش از نیازهای عاطفی است ، توضیح داده می شود. یا در مقایسه بین پدربزرگ و بزرگ پدر فلورانس کاچاگیدا و دانته ، که به گفته شاعر ، آرامش اجتماعی و تعادل خانوادگی اش به دلیل معامله و رشد اقتصادی به طور ناگهانی بر هم خورده است.

به طور خلاصه ، شما چیزهای زیادی یاد می گیرید. مثال دیگر این بیماری است. این “ضعف دردناک” دانته است که از آن صحبت می کند زندگی جدید و این او را به حیرت و هذیان می کشاند ، همانطور که در روز تولد بئاتریس و روز مرگ او اتفاق افتاد ، و چندین بار برای نمازگزار در زندگی پس از مرگ نیز اتفاق خواهد افتاد (“و من وقتی بدن مرده سقوط کردم”) . این بیماری بار دیگر ما را به نقش اصلی تانا ، خواهر بزرگتر ، که گفته می شود “زن دلسوز و عصر جدید” ترانه معروف است ، می رساند ، گریه (و ترس) آن تعداد زیادی از زنان را در بستر کودک هذیان سانتاگاتا اشاره می کند که چگونه حضور یکی از اعضای خانواده در شعر ، حتی بیشتر در موقعیت اولیه ، یک تازگی مطلق است که با استراتژی های مختلف مطابقت دارد. اگر مشاهده تظاهرات صرعی در این بحران ها بیش از حد قانونی باشد ، دانشمند می خواهد تأکید کند که قسمت های روان تنی ، که به طور فزاینده ای با ظاهر یک عزیز در ارتباط است ، کاملاً متفاوت از باور علمی گسترده آن زمان عشق به عنوان یک آسیب شناسی است و همچنین خارجی است. از پویایی سنتی بیماری پرشور موجود در شعر. این “اره” در قرون وسطی به عنوان نوعی تصرف اهریمنی قلمداد می شد: این یک شوخ طبعی اضافی است که می تواند باعث انسداد بطن های مغز شود (در مقابل زن محبوب دانته قبل از چوبه دار احساس می کند یک مرد محکوم است) . به این ترتیب ، این نشانه ای از محکومیت بود ، اما از طرف دیگر ، شر به دانته ارائه می شود (و دانته آن را ارائه می دهد) در درجه اول به عنوان یک علامت وارونه از سرنوشت: تقریبا یک هدیه از بالا.

به طور همزمان با چهره های زنانه ، برخی از نقاط حساس آشکار می شود و شعرهای ابتکاری (اگر نه ناهمگن و رسوا کننده) دانته و چشم انداز گسترده ای که چیزی جز محدود به قلمرو عشق نیست. بارزترین و تکرار شونده ترین رنگ سیاسی است که در آن دانته اغلب زنان “خود” را کم و بیش صریح می پوشد. آخرین مورد Cunizza da Romano است – خواهر عزلینو ، حاکم Treviso و نماینده مشهورترین خانواده ونیزی Ghibelline – که به طور اساسی برای قهرمان شدن در Cangrande ، “ستاره در حال ظهور” جیبلینیسم انتخاب شده است: در آسمان ونوس ، با گفتمان سیاسی کونیتسا برای شاعر تبدیل به خوداظهاری ایمان حزبی می شود. انگیزه های ایدئولوژیک زمینه های دیگر شخصیت های زن نیز به یاد می آید: پیکارد دوناتی ، پیا و خود فرانچسکا دا ریمینی ، که تاریخ آنها م historyلفه های ضد مالاتستا را بین خطوط روشن پنهان می کند. اگر مرز شخصیت کونیتسا ، همانطور که سانگاتا اعتراف می کند ، توسط شاعر به عنوان سخنگوی خود انتخاب شود ، زنان دیگر ، حتی با رنگ آمیزی ایدئولوژیکی خود ، هنوز عمق قابل توجهی را حفظ می کنند. صفحاتی که به فرانچسکا دا ریمینی اختصاص داده شده است ، تعبیر بسیار خوبی از ارزشهای مودبانه ، از درهم آمیختگی دوسویه عشق و شهوت ، حسن نیت و سو (نیت است (به عنوان مثال ، در خواندن کتاب معروف “محکوم”) ، از سردرگمی بین اشراف روح و جاه طلبی برای موقعیت اجتماعی ، بین خواستگاری و اغوای ، با تابش سه گانه مرگبار زنا-قتل-محارم.

زنان دیگر با بیرون آوردن یا از بین رفتن کیفیت شعر خود را افزایش می دهند مرموز ، اگر قابل درک نباشد (این موارد ماتلدا و گنتوکا است). با بررسی دقیق تر ، همان بئاتریس که در آن زندگی نامه شاعرانه و احساسی موجود در آنجا حضور دارد زندگی جدید (زندگی نامه ساختگی ، نوع خودكاربردی) پیش از حضور واقعی ، غیاب است ، اگر این درست باشد كه ساخته هایی كه برای او قبل از مرگ نوشته شده بیش از چهار یا پنج نفر نیست ، از نظر تعداد برابر با آنچه كه به رقبا ، t اختصاص داده شده است ، برابر است. n زن محروم Pietos.

سرنوشت برای تبدیل شدن به یک بت پرست (فلسفه) از Convivio، زن پیتوسا ، پس از مرگ بئاتریس ، به عنوان ابژه ای از حقیقت مضاعف شکل می گیرد. عاشق شدن از طریق بازی غیرمعمول نگاههای دلسوزانه ای صورت می گیرد که زن از پنجره شاعر داغدار می اندازد: و به لطف تیراژ ابیاتی که او را جشن می گیرند ، در شهر به اطلاع عموم خواهد رسید. این کار تا زمانی ادامه می یابد که بئاتریس جوان در دیدی برای دانته ظاهر شود که وی را وادار به توبه از خیانت به وی کند. با این حال ، ردپای ضعیفی از آثار شاعرانه بئاتریس در زندگی او وجود دارد که حتی در رابطه با آغازگرهای ساده ای مانند فیورتا ، لیزت ، ویولتا نیز به او برتری آشکاری نمی دهد. دیه طولانی نخواهد شد و بئاتریس به اسطوره تسبیح و تمجید بلاعوض تبدیل خواهد شد پس از مرگ، یک تازگی تکان دهنده کاملا توسط دانته.

سانتاگاتا Petrarchist در ترسیم موازی شرم آور کوتاهی نمی کند بین “مانکن مجسم” ، که بئاتریس است (که فقط لباس برای او شرح داده شده است) و لورا ، “شخصیت کامل و همه کاره”: با استعداد موهایش ، چشمان کم عمق ، زیبا ، کنار زیبا ، دستان زیبا ، عاج ، فرشته سینه ، حتی پاهای زیبا. فیزیک پراکنده اما از همه نظر فیزیکی. مجموعه نمادین کتاب نیز شامل لورا است. اما این تصاویر به خواننده این امکان را می دهد تا سفر بصری شخصی خود را به مناظر انسانی دانته (واقعی و خارق العاده) بگذارد ، و برخورد خود را با چهره هایی که بیشتر او را در طول تاریخ سانتاگاتا مجذوب خود کرده اند انتخاب کند و اجازه دهد از چهره ها متعجب شود ، عبارات ، حرکات و چهره ها. و این یک سفر عالی است.

31 ژانویه 2021 (تغییر 31 ژانویه 2021 | 21:04)

© پخش مجدد ذخیره شده است



دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *